İnsanın varlığını (kimliğini) kanıtlamak zorunda kalması ne kadar hazin bir durum… Ve, aslında yokluğunun (yok olmaya yüz tutuşunun) kanıtı da sayılabilir bu durum… Durup, durup gündem yaratılıyor. Hayır yaratılmıyor, patlatılıyor adeta, gündemi delmek ve saptırmak için… “Kıbrıslı yoktur, Türk var” diyor birileri… Diğer birileri de “sazan” misali atlıyor üstüne ve bas bas bağırıyor, “inadına Kıbrıslıyım!” diye… İyi be iki gözüm, Kıbrıslıyım diyorsun da ne yapıyorsun? Kıbrıslılar olarak birleşemedikten, birleşik bir vatan yaratamadıktan sonra ne anlamı var ki senin Kıbrıslılığının? Madalyonun bir yüzü… Bu gündemi tekrar tekrar ortaya atanlar, sana diyorlar ki, “unut Kıbrıslı olduğunu, unut (Türkiyeli) Türk olmadığını… Hazırlan (Türkiyeli) Türk olmaya. İradeni aldık elinden, sıra toplumsal kimliğine geldi, yakında onu da alıp, sana yeni bir kimlik vereceğiz; (Türkiyeli) Türk…” Türkçe konuşan herkesi (Türkiyeli) Türk sayıyor bu düşünce...